Czy da się przewidzieć wzrost dziecka w dorosłości?

Takie pytanie padło ostatnio na matajowej grupie na FB (przy okazji zapraszamy – z zastrzeżeniem by najpierw zapoznać się z regulaminem i odpowiedzieć na pytania). A jako że ja i Wirgiliusz tworzymy bardzo zabawną parę, której uchwycenie na jednym zdjęciu z bliska jest trudne, bo albo ja nie mam brody albo on czoła – czytaj ja jestem wzrostu lichego i mogłabym bez efektów specjalnych grać hobbita tudzież innego krasnoluda, on zaś wzrostu słusznego i mógłby robić za elfa tudzież innego koszykarza, więc sami jesteśmy ciekawi jak to będzie z naszymi dziećmi. Zrobiłam więc to co lubię najbardziej, czyli dałam nura w bazy. Oto czego się dowiedziałam:

1. Metoda na pomnóż wzrost dwulatka przez dwa i otrzymasz jego wzrost w dorosłości.

Ten koncept pojawił się pod wspomnianym postem kilkukrotnie i choć nie znałam go wcześniej to nie ukrywam, że byłam wobec niego bardzo sceptyczna – zwłaszcza, że zwykle towarzyszyło mu hasło: „tak zawsze mówił mój wujek/ciocia/szwagier/ktoś tam”. Jakież zatem było moje zdziwienie gdy weszłam na portal prowadzony pod skrzydłami Amerykańskiego Stowarzyszenia Pediatrów (AAP) i pod hasłem przewidywanie przyszłego wzrostu dziecka znalazłam dokładnie ten sposób – z zastrzeżeniem, że jako że dziewczynki w tym wieku rozwijają się szybciej to w przypadku posiadania na stanie latorośli tej płci należy podwoić wzrost jaki osiągnęła ona w wieku 18 miesięcy. Podwajanie wzrostu na dwa latka dotyczy tylko chłopców. I gdy tak sobie z niedowierzaniem czytałam to dotarłam w końcu do zdania, że choć ta metoda szacowania przyszłego wzrostu krąży wśród rodziców od dawna to… nie ma żadnych badań, które potwierdziłyby, że faktycznie tak to działa. Więc o ile matmę zawsze warto sobie przypomnieć i w ramach mentalnego odpoczynku od budowania wieży z klocków lego przemnożyć 92 przez 2 (jak wam poszło?), to jednak uzyskanego wyniku nie należy brać sobie zbytnio do serca.

2. Metoda na przemnażanie aktualnego wzrostu

Z drugiej strony może i to mnożenie nie takie głupie? W 2005 roku opublikowano badanie, w którym w oparciu o – o ile się nie mylę – siatki centylowe wyznaczono liczby przez które należy przemnożyć aktualny wzrost pacholęcia lub pacholęcicy by uzyskać przewidywany wzrost w dorosłości. Co jasne inne mnożniki mamy dla dziewcząt inne dla chłopców. Jeśli chcecie skorzystać z tej metody to jest nawet specjalna, darmowa aplikacja w której wpisujecie datę urodzenia dziecka oraz jego aktualny wzrost (i opcjonalnie wagę) – appka zwie się The Multiplier App, dostępna jest i na pospolite androidy i na te wyfiokowane systemy od jabułka więc każdy znajdzie coś dla siebie. Apka jest niestety tylko w języku angielskim, ale jest tam na tyle mało tekstu, że myślę, że nawet ktoś kto nie zna angielskiego poradzi sobie ze słownikiem w łapce (dodam tylko że DOB to skrót od daty urodzenia).

3. Metoda na genetyczny potencjał wzrostu

Mądrze brzmi no nie? Po angielskiemu zwie się to Height Potential Prediction by Mid-parental Height, a to moje radosne tłumaczenie coby mądrze i wzniośle brzmiało. Metoda ta pojawiła się w badaniach po raz pierwszy w latach 70. Co też bierze ona pod uwagę, pytacie? Otóż wzrost rodziców oraz średnią różnicę w wysokości ciała pomiędzy mężczyznami a kobietami (która wynosi 13 cm) – dzięki temu możemy uzyskać przewidywany średni wzrost latorośli w zależności od tego czy będzie ona córeczką czy syneczkiem. Kalkulator, który to wyliczy za was macie np. TU przy czym to jest taka średnia do której należy dodać i odjąć 8,5 cm (choć niektóre publikacje sugerują by to jednak było 10 cm) by uzyskać pewien przedział w którym prawdopodobnie zmieści się nasze dziecię.

to taka zgrubna instrukcja dla tych co nie znają angielskiego, przy czym zamiast tu wpisujemy płeć dziecka winno być tu wybieramy, ale nie chciało mi się już poprawiać albowiem leniem jestem 😉

Podkreślę, że prawdopodobnie nie znaczy na pewno, bo taki se np. Wirgiliusz przebił tę najwyższą przewidywaną wg tego wzoru wartość o 4 cm (lub 1,5 jeśli weźmiemy pod uwagę te nowsze sugerowane zakresy). W mej osobistej familii w zakresie mieszczę się i ja i moja najstarsza siostra, zaś ta środkowa nie. Pamiętajmy zatem, że uzyskany wynik to nie jest nic pewnego, niemniej jako że wzór ów faktycznie funkcjonuje w literaturze, to możemy uznać, że w hierarchii wróżenie z fusów tudzież mnożenie wedle zaleceń sąsiadki spod piątki, ten sposób stoi jednak wyżej.

4. Metoda na długość ciała w dniu narodzin

Bo i taką znalazłam w literaturze, co prawda badanie w którym mierzono te zależności oparto li tylko o mężczyzn więc trudno na jego podstawie wyrokować o córkach, ale jeśli chwilowo kryjecie się przed dziećmi w toalecie i chcecie zabić wyrzuty sumienia, że to robicie, to możecie zapoznać się z wynikami nawet jeśli macie córkę. A co wam szkodzi! Badanie to przeprowadzono w oparciu o dane zebrane w latach 1993-94 wśród ponad 4300 dorosłych duńskich mężczyzn urodzonych po 1 stycznia 1993. I w sumie nie wiem po co tyle piszę, bo wystarczyłoby gdybym napisała, że te one naukowce zauważyły korelację pomiędzy długością nowordkowego ciałka, a wysokością w dorosłości. Oczywiście pozytywną korelację tj. im dłuższy był ziomal przy narodzinach tym wyższy jako dorosły człek. Przy wadze również zauważono podobny związek, niemniej ten długościowy był silniejszy. O tu proszę macie taką tabeleczkę, którą skrupulatnie przepisałam z badanka:

Na podstawie Sørensen i wsp., 1999.

Przy czym znowu to są jakieś tam wartości orientacyjne i co najważniejsze – średnie – więc pod żadnym pozorem nie należy tego interpretować, że jeśli dzieć miał przy urodzeniu 47 cm to jako dorosły będzie miał 176,7. Bo pierwsze to tylko średnia, która po prostu pokazuje pewien trend, po drugie ostateczny wzrost to kwestia osobnicza na którą wpływ ma wiele czynników genetyczno-środowiskowych – że tak wrócę do przykładu Wirgiliusza to przebija on średnią z tej tabeli o 7,5 cm w górę. Trzeba też pamiętać, że to co sprawdza się w populacji duńskiej niekoniecznie musi być tożsame z tym co dzieje się w populacji polskiej (bo średnia wzrostu mężczyzn dla każdego kraju może się różnić) i tak dalej i tak dalej. Niemniej myślę, że można z pewną taką nieśmiałością założyć, że dzieci dłuższe przy urodzeniu będą miały nieco większy potencjał na bycie wysokimi człowiekami, niemniej nie oznacza to w żadnym wypadku, że chłopiec, który miał 46 cm nie może wyrosnąć na koszykarza. Gdyż może.

Najlepsze rezultaty w przewidywaniu przyszłej długości ciała dają oczywiście pełne pomiary i szacowanie na podstawie długości poszczególnych kości w szkieleciku naszej latorośli, no ale z tym trochę bida, bo żeby poznać te długości to trzeba dziecię prześwietlić, a to robimy tylko na zlecenie lekarza gdy podejrzewa on jakieś nieprawidłowości. W pozostałych przypadkach, czyli w znakomitej większości pozostaje nam poczekać te kilkanaście lat i zobaczyć na co też wyrośnie ta nasza latorośl. Czyli jak we wszystkim w rodzicielstwie – tylko cierpliwość nas uratuje. Nikt nie obiecywał, że będzie łatwo ;))

Mogliście przegapić:

1. Wszystko co chcesz wiedzieć o swojej skórze
2. Książki dla ciekawskich dzieci

Sørsen i wsp., 1999. Birth weight and length as predictors for adult height.
Myrskyla i wsp., 2013. The association between height and birth order: evidence from 652 518 Swedish men
Luo i wsp., 1998. Target Height as Predicted by Parental Heights in a Population-Based Study
Wright i wsp., 1999. The strengths and limitations of parental heights as a predictor of attained height
Eide i wsp., 2005. Size at Birth and Gestational Age as Predictors of Adult Height and Weight
www.healthychildren.org